100 LAT SZPITALA

Historia Szpitala :

W 1889 roku z inicjatywy Pelagii Popławskiej powstało Towarzystwo Pomocy Lekarskiej i Opieki
nad Umysłowo Chorymi. Wspomagało ono finansowo rodziny chorych, opłacało koszty leczenia i dążyło
do utworzenia własnego szpitala.W tym celu Towarzystwo wystąpiło z propozycją przejęcia
opuszczonych baraków po schronisku dla dzieci żołnierskich we wsi Drewnica. Miejscowe władze nie
wyraziły zgody, mimo to nie zaprzestano starań o pozyskanie siedziby. W 1902 roku na mocy ukazu
carskiego Towarzystwo uzyskało zezwolenie na zakup baraków wraz z piętnastoma morgami ziemi i tak
powstał szpital “DREWNICA” zwany w tamtych czasach zakładem.Uroczyste otwarcie i poświęcenie
zakładu odbyło się w maju 1903 roku. Początkowo były to dwa baraki, jeden dla kobiet, drugi dla
mężczyzn, w sumie dla 24 chorych. Liczba chorych stale rosła i zakład powiększał się.
Pierwszym dyrektorem był dr Karol Rychliński, kierował zakładem przez 30 lat. Przy zakładzie było
gospodarstwo rolne, które dostarczało warzywa, owoce i mleko.
W czasie II wojny światowej szpital znalazł się na linii frontu podczas oblężenia Warszawy i zamienił
się w szpital wojenny, a w 1944 roku został doszczętnie ograbiony przez Niemców, co bardzo pogorszyło
jego sytuację finansową.
Od 1948 roku placówka podlegała Ministerstwu Zdrowia a następnie Wydziałowi Zdrowia i Opieki
Społecznej m.st. W-wy. obejmując opieką obydwie dzielnice praskie prawobrzeżnej Warszawy
oraz 3 powiaty: wołomiński, otwocki i nowodworski.
W 1998 roku Szpital uzyskał osobowość prawną i od tego czasu podlega
Samorządowi Województwa Mazowieckiego

Aktualnie szpital posiada 8 oddziałów stacjonarnych w tym :

5 oddziałów ogólnopsychiatrycznych,
1 oddział rehabilitacyjny,
1 oddział detoksykacyjny,
1 oddział geriatryczny,
1 oddział dzienny.

Przy szpitalu działają:

Poradnia Zdrowia Psychicznego,
Zespół Leczenia Środowiskowego,
Warsztat Terapii Zajęciowej.
Hostel.

Przy szpitalu istnieje Stowarzyszenie Rodzin “PODAJ RĘKĘ”, które prowadzi spotkania
dla rodzin i opiekunów osób psychicznie chorych i stanowi grupę wsparcia.

			Historia Szpitala : W 1889 roku z inicjatywy Pelagii Popławskiej powstało Towarzystwo Pomocy Lekarskiej i Opieki nad Umysłowo Chorymi. Wspomagało ono finansowo rodziny chorych, opłacało koszty leczenia i dążyło do utworzenia własnego szpitala.W tym celu Towarzystwo wystąpiło z propozycją przejęcia opuszczonych baraków po schronisku dla dzieci żołnierskich we wsi Drewnica. Miejscowe władze nie wyraziły zgody, mimo to nie zaprzestano starań o pozyskanie siedziby. W 1902 roku na mocy ukazu carskiego Towarzystwo uzyskało zezwolenie na zakup baraków wraz z piętnastoma morgami ziemi i tak powstał szpital “DREWNICA” zwany w tamtych czasach zakładem.Uroczyste otwarcie i poświęcenie zakładu odbyło się w maju 1903 roku. Początkowo były to dwa baraki, jeden dla kobiet, drugi dla mężczyzn, w sumie dla 24 chorych. Liczba chorych stale rosła i zakład powiększał się. Pierwszym dyrektorem był dr Karol Rychliński, kierował zakładem przez 30 lat. Przy zakładzie było gospodarstwo rolne, które dostarczało warzywa, owoce i mleko. W czasie II wojny światowej szpital znalazł się na linii frontu podczas oblężenia Warszawy i zamienił się w szpital wojenny, a w 1944 roku został doszczętnie ograbiony przez Niemców, co bardzo pogorszyło jego sytuację finansową. Od 1948 roku placówka podlegała Ministerstwu Zdrowia a następnie Wydziałowi Zdrowia i Opieki Społecznej m.st. W-wy. obejmując opieką obydwie dzielnice praskie prawobrzeżnej Warszawy oraz 3 powiaty: wołomiński, otwocki i nowodworski. W 1998 roku Szpital uzyskał osobowość prawną i od tego czasu podlega Samorządowi Województwa Mazowieckiego Aktualnie szpital posiada 8 oddziałów stacjonarnych w tym : 5 oddziałów ogólnopsychiatrycznych, 1 oddział rehabilitacyjny, 1 oddział detoksykacyjny, 1 oddział geriatryczny, 1 oddział dzienny. Przy szpitalu działają: Poradnia Zdrowia Psychicznego, Zespół Leczenia Środowiskowego, Warsztat Terapii Zajęciowej. Hostel. Przy szpitalu istnieje Stowarzyszenie Rodzin “PODAJ RĘKĘ”, które prowadzi spotkania dla rodzin i opiekunów osób psychicznie chorych i stanowi grupę wsparcia.